Ru van Rossem: Festival in Florence

Deze kopergravure/aquatint is één van de vier illustraties die Van Rossem maakte voor een uitgave van The Folio Society, een uitgeverij van fraai uitgevoerde boekwerken, opgericht in 1947 en oorspronkelijk gevestigd in Londen. De hier getoonde gravure stond afgebeeld in een werk van William Congreve, getiteld Incognita or Love and Duty Reconcil'd, verschenen in 1951. Aan de Folio-edities hebben honderden illustratoren meegewerkt, van wie Ru van Rossem, die destijds in Engeland woonde, er één was. De prent meet 16x10 cm (hxb), en dateert van 1950 of 1951; rechtsonder in de prent de initialen van de kunstenaar, signatuur in handschrift ontbreekt.

Wim Zwiers: "Aan de Rotte"

Dit is een vroege ets van Zwiers, misschien wel uit zijn Rotterdamse academie-tijd in de jaren '40 van de vorige eeuw.. Afgebeeld zijn twee molens, waarvan op internet ook wel foto's te vinden zijn. De prent van Zwiers echter vertoont een molen-technische fout/vergissing. Voor zover ik kan nagaan draaien de wieken van (vrijwel) alle historische windmolens tegen de wijzers van de klok in; dat schijnt iets te maken te hebben met het gedrag van de wind op het noordelijk halfrond. Het komt nl vaker voor dat de wind ruimt (dwz draait van west naar noord), dan dat hij krimpt (dwz draait van west naar zuid). Een linksdraaiende molen blijft bij ruimende wind langer goed draaien. De molen links op de prent zou gezien de constructie van de wieken met de wijzers van de klok meedraaien. Zwiers heeft waarschijnlijk het hele tafereel in spiegelbeeld geëtst, maar bij de wieken heeft hij dat (abusievelijk) achterwege gelaten; het rasterwerk aan de wieken zit nl. aan de verkeerde kant, zo te zien ook bij de rechtse molen. De wieken van moderne windenergie-molens draaien om een of andere reden juist allemaal met de wijzers van de klok mee, wellicht omdat de stand ten opzichte van de windrichting automatisch wordt aangepast, waardoor de draairichting van de wieken er niet toe doet. Om praktische redenen draaien alle moderne windturbines op dezelfde manier, rechtsom dus (maar het had net zo goed linksom kunnen zijn). De prent van Zwiers meet 13,6x23,6 cm (hxb); in de benedenmarge bevinden zich titel (links) en signatuur (rechts), geheel links de vermelding "ets nr. 37", alles in potlood.

Hub Levigne: Petrus Matth. 17:27

Met deze prent dong Levigne mee naar de Prix de Rome afdeling Grafiek in het jaar 1933. De kansen op winst waren groter dan ooit, want er was maar één concurrent, te weten Kuno Brinks. Diens prent ging echter met de eer strijken, al zal het voor de jury een moeilijke beslissing zijn geweest, lijkt mij zo. Bijzonder aan deze prent zijn de grote gedeelten van de plaat die de kunstenaar onbewerkt heeft gelaten, hetgeen in dit geval een sterk ruimtelijk effect oplevert. Deze kopergravure heeft een formaat van 19,7x27,1 cm (hxb); signatuur en datering ontbreken.

Jenny Dalenoord: "De Sierra Nevada"

Het landschap dat is afgebeeld op deze grote linoleumsnede in twee kleuren van Jenny Dalenoord is  een impressie van de Spaanse Sierra Nevada. Hoewel er in de Verenigde Staten ook een Sierra Nevada te vinden is, op de grens van Californië en Nevada, en de kunstenares zowel Spanje als de VS heeft bezocht, geven de ploegende ossen op de voorgrond voor mij toch de doorslag om voor Spanje te kiezen...  De prent meet 42,2x52 cm (hxb), en is in de benedenmarge voorzien van titel, signatuur en datering "1952", alsmede een opdracht: "Voor Lydi en Wim Palm - 31 maart 1959", alles in potlood.

Gène Eggen: "Kind"

Deze aandoenlijke lino is van de hand van de Limburgse schilder/graficus Gène Eggen. Hij volgde zijn opleiding aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar hij jaargenoot was van o.a. Karel Appel, Corneille en Pieter Defesche. COBRA-achtige trekken kunnen aan het werk van Eggen niet ontzegd worden. Deze prent kent een formaat van 32x13 cm (hxb); in de benedenmarge vinden we de titel, de vermelding "lino", de signatuur en de (moeilijk leesbare) datering "65"(?), alles in potlood.

Heino Brüll: "Vrouw"

Een tamelijk vroege linoleumsnede van deze kunstenaar, waarin hij, zoals in veel van zijn vroege werk, menselijke emoties tot uitdrukking brengt. Het gaat hem daarbij meer om de expressieve kracht van de voorstelling dan om anatomische of naturalistische finesses. Deze prent meet 23x20,5 cm (hxb) en is in de benedenmarge vlnr voorzien van oplage-aanduiding "1/10", titel, signatuur en datering "71", alles in potlood.