Voor het jaar 1954, inmiddels dus 70 jaar geleden, maakte Cor de Wolff, mede namens zijn echtgenote Mary, deze houtgravure, als nieuwjaarswens voor familie en vrienden. De volledige tekst luidt: "De wereld wenst vrede zonder gedraai". Bij die hartekreet kan grafiek.nl zich in het zicht van 2024 van harte aansluiten!
Deze kleine houtgravure (10x7 cm, hxb) van Gerard Bergman toont een grafiek- of exlibrisverzamelaar en profil, die geheel opgaat in de beschouwing van een prentje. De gravure is in de rechter benedenmarge met potlood gesigneerd en gedateerd "'60". Oplagecijfers zijn mij niet bekend.
Deze houtgravure van Lou Strik, die dateert van 1970, zit vol oorlogs- en vredessymboliek. Vrijwel centraal staat het ban-de-bomteken, naar het ontwerp van de Brit Gerald Holtom uit 1958. Het teken is een samenvoeging van de letters N en D uit het semafooralfabet, vroeger vooral gebruikt als communicatiemiddel (met vlaggetjes) in de scheepvaart; de N en de D staan voor Nuclear Disarmament (nucleaire ontwapening). Opvallend is ook de voetbal linksonder. Is dit een verwijzing naar de kreet "Voetbal is oorlog"? Dan was Strik daarmee Rinus Michels vóór... De prent meet 17x10,8 cm (hxb) en is rechtsonder met potlood gesigneerd.
Deze houtgravure van Rozendaal is gebruikt voor een huwelijksaankondiging. In de oeuvre-catalogus grafiek, samengesteld door C.J. Asselbergs, draagt deze prent de titel Arlequin met guitaar. Ik heb er maar een mandoline van gemaakt, want daar lijkt het instrument meer op. We zien een muzikant die kennelijk zojuist een aubade aan zijn geliefde heeft gebracht, waarvoor hij beloond wordt met een bloemengroet. De prent, met een formaat van 13,1x8,2 cm (hxb) is links midden in de druk gedateerd "1932" en in de benedenmarge rechts voluit gesigneerd met potlood.
Een kleine houtgravure van Battermann, voorstellende een molen. Ik ben geen molenkenner, dus geen idee wat voor type molen het is en waar hij zich bevindt. Er is ook een waterrad te zien, dus deze molen zal wel een rol spelen in de waterhuishouding. Daarbij wordt de windenergie gebruikt om het schoepenrad in beweging te brengen en daarmee het water uit een polder naar een hoger niveau te brengen en uiteindelijk uit de polder te verwijderen (ik weet er eigenlijk toch wel ìets van...). Het prentje heeft een formaat van 14x9,5 cm (hxb) en is rechtsonder met potlood gesigneerd. Mij is geen datering bekend.
In 1945 vervaardigde en verstuurde Jaap Kuijper deze nieuwjaarswens in houtgravure (14x9 cm , hxb) naar zijn relaties. De Tweede Wereldoorlog was nog maar net afgelopen en het verlangen naar vrede en verdraagzaamheid was alom aanwezig. Dat gevoel is ook in het huidige tijdsgewricht voor velen herkenbaar... De tekst van Kuijper spreekt voor zichzelf. Ik wens alle bezoekers van grafiek-nl een goed nieuwjaar toe.
Waar deze toeschouwers naar kijken is niet duidelijk. Misschien vergapen ze zich aan hun onnavolgbare soortgenoten... Ook deze hougravure van Strik vertoont diens typerende fantasierijke stijl. De prent meet 24x14,7 cm (hxb) en is rechtsonder met potlood gesigneerd. De datering ligt in de buurt van 1965.
75 Jaar geleden, eind 1947, zond Lutkie & Smit Papiergroothandel n.v. te Amsterdam een nieuwjaarsgroet naar zijn relaties met de leuze 'De letter behoeft papier', die in die tijd nog volop van kracht was. Tegenwoordig heeft het beeldscherm de rol van het papier voor een belangrijk deel overgenomen. Er zijn zelfs bedrijven en instellingen die geheel papierloos door het leven trachten te gaan (behalve op de toiletten...) en de meeste boeken verschijnen tegenwoordig ook in een digitale versie. Alleen voor originele grafiek is het papier vooralsnog onontbeerlijk. Voor deze nieuwjaarsgroet verzorgde Nico Bulder de afbeelding, een houtgravure van 17,5x10 cm (hxb).
Deze kleine houtgravure van 10x16 cm (hxb) toont een scheepje met zeven opvarenden, van wie er een doende is een vis binnen te halen (of uit te zetten?). De prent zou een illustratie kunnen zijn bij een verhaal, maar ik zou niet weten welk. De klederdracht van de bemanning doet nogal exotisch aan en ook het bootje is niet van hier, om het maar zo te zeggen. Rechts in de benedenmarge vinden we de signatuur en datering "'65", beide in potlood.
Deze kleine houtgravure maakte Mauve voor een Koppermaandag-uitgave van drukkerij Trio in Den Haag, en wel voor Koppermaandag van 1940, die in dat jaar op 8 januari viel. Koppermaandag, ook wel Koppertjesmaandag, valt op de eerste maandag na Driekoningen, dit jaar dus op 10 januari, en was van oudsher de jaarlijkse feestdag van de gilden. Tegenwoordig is die traditie alleen nog in het drukkersvak cq de grafische industrie enigszins in zwang, waaraan we o.m. het fenomeen Koppermaandagprent te danken hebben. Het prentje (14x4 cm, hxb) van Mauve fungeert als illustratie bij het gedicht De Jaargetijden van Aart van de Leeuw uit zijn bundel Opvluchten uit 1922.
Het nieuwe jaar is alweer drie dagen op streek, maar het is nog niet te laat om alle bezoekers van grafiek-nl een voorspoedig en gezond 2022 te wensen. Bij deze dus! We doen dat met een houtgravure die Nico Bulder in 1935 maakte bij een nieuwjaarswens in opdracht van de Nederlandse Vereniging tot Afschaffing van Alcoholhoudende Dranken. Deze vereniging was/is beter bekend als de Blauwe Knoop, en ook wel als de Blauwe NV of nog korter de NV (de letters in de houtgravure). Tot de Tweede Wereldoorlog was dit een bloeiende vereniging, met in de hoogtijdagen rond de 20.000 leden. Na allerlei fusies leidt de organisatie thans een kwijnend bestaan (of misschien zelfs dat niet meer) onder de naam Algemene Nederlandse Drankbestrijders Organisatie (ANDO). De prent van Bulder verbeeldt min of meer het adagium: waar een wil is, is een weg. Het formaat van de houtgravure is 16,3x12,6 cm (hxb).
In 1926 vond de eerste publicatie plaats van het gedicht De tuinman en de dood van P.N. van Eyck, die hiermee een overigens al bestaande legende berijmde. Drukkerij Trio gaf dit gedicht vele jaren later uit als rijmprent, voorzien van een houtgravure in twee kleuren van de hand van Nico Bulder. Het exacte jaar van de Trio-uitgave is mij niet bekend. Van Eyck heeft met dit gedicht onsterfelijkheid verworven in de Nederlandse poëzie, al was de inhoud, als gezegd, niet aan zijn eigen brein ontsproten. De meest gangbare en waarschijnlijke theorie is dat hij de stof voor dit gedicht ontleend heeft aan de roman Le grand écart van Jean Cocteau, die in 1923 verschenen was. De houtgravure van Bulder meet 12,8x14,6 cm (hxb) en is linksonder in het lichtgroene houtblok gesigneerd.
